De Mekong Delta

Vanmorgen om 9u stapten we het vliegtuig op. We hadden 2 windowseats gevraagd. Jonas en ik samen. Sandra met Jana. Na 1 minuut valt Jonas zijn euro. Hij is zijn rugzakje vergeten aan de boarding gate. Daar hadden we nog even zitten wachten. Ik wou terug het vliegtuig af, maar mocht niet om veiligheidsredenen. Even spannend. Zijn Belgisch paspoort zat er in. Uiteindelijk ging er cabine personeel mee en, ja hoor, het zakje stond er nog.

Na een valse start, toch een goede vlucht, veilig aangekomen in Saigon, of moet ik eigenlijk Ho Chi Minh City zeggen? Zo noemt het officieel, maar iedereen zegt nog Saigon.
Opnieuw de luxe van het georganiseerde reizen. De bus pikt ons op voor de deur van de luchthaven. We rijden 2,5u richting Mekong delta om daar de boot op te gaan en te lunchen.
De indruk onderweg blijft steeds heel druk. In Saigon wonen 10.000.000 mensen. Zet de helft er van op een bromfiets en een derde in de auto, dan krijg je drukte. Redelijk wat flatgebouwen, grote winkels, maar ook nog steeds de kleine stalletjes in de straat.
Deze reis is eigenlijk te kort om alles te kunnen zien. In Saigon alleen kan je al een paar dagen vullen met belangrijke plaatsen. Dit geldt voor de hele reis. Voor onze vrije dag, gisteren, twijfelden we ook om de Golden Bridge te bezoeken, maar een rit van 5u heen en terug woog niet op tegen een dagje snorkelen. Nog altijd blij met de gemaakte keuze.
Voor ik verder ga over de Mekong, nog iets over het eten. Alleen als je echt een super slechte eter bent, dan vind je hier weinig gading. Voor alle andere mensen is dit paradijselijk lekker. Het lokale eten is echt zoals bij de Chinees. Veel rijst en noodles. Lekkere sausjes, kip, varkenvlees, soep, seafood, loempia, noem maar op. Daarnaast vind je regelmatig hamburgers, pizza,… Ook de desserts zijn lekker. Onze favoriet zijn gefrituurde pannenkoeken met banaan in. Hemels! En dat was dan het probleem de voorbije nacht. Pizza, een emmer (!) pinacolada en daarna oliebollen met verse ananas in met cappuccino. ALO. Geen oog toegedaan dus. Eigen fout. Toch van genoten, al was het weer overdaad.
De Mekong Delta dus..
Tijd voor een verkenning van de
groene regio, de ‘rijstschuur’ van Vietnam! Het is het
waterrijke gebied in Zuid-Vietnam waar de in negen takken
gesplitste Mekongrivier de zee vindt. De delta is een nat
labyrint van rivieren en kanalen, met honderden grote en
kleine eilanden, een schitterend gebied waar bootjes in alle
maten door het water ploegen.
Dé manier om tijdens deze Vietnam familiereis de
Mekongdelta te verkennen is natuurlijk per boot, en dat doen
we dan ook. We rijden naar het stadje Cai Be, waar we op de boot
stappen voor een vaartocht over de Mekong naar Vinh Long,
een gebied met rijstvelden, kokosnoot- en bananenplantages.
Onderweg valt op hoe belangrijk het water is in het dagelijks
leven van de mensen in de Mekongdelta. Hun huizen zijn vlak
langs of in het water gebouwd. Dorpsbewoners staan te
vissen of gebruiken het water om hun was te doen. Er wordt in de regio bijvoorbeeld rijstpapier,
popcorn of kokossnoep geproduceerd. Die hebben we dan ook bezocht. Leuk om te zien hoe ze dit maken.

We overnachten in de stad Can
Tho in de Mekong delta. Een 4 sterren hotel. Tot nu toe hadden we telkens 3 sterren, maar ik had vaak het gevoel dat het er ruim 4 waren. Naar Belgische normen is 3 hier, bij ons ruim 4. Bel boys, massa’s knikkend personeel, tuinmannen, kortom extravagante luxe. Voor mij hoeft dit niet echt. Niet dat ik het niet aangenaam vind, maar minder is ook best goed.

De liftdeur is onze spiegel in het West Hôtel 😂
Sporten op de 12e verdieping met ‘a view’.

Cham Island

Met een grote boot zetten de duikers en snorkelaars aan richting Cham Island. Deze is ook Unesco beschermd. Wij gaan vandaag snorkelen. Aangezien ik de enige ben die wat duikervaring heeft, kunnen we moeilijk hier nog met initiatie beginnen en daar onze tijd in steken. Vandaar meteen waar voor ons geld en mooi beeld opzoeken. We zijn op stap met Hoian Diving Centre. Voor 1000000 Dong (ca €40) mogen we mee varen. Na een uurtje boot, time for action.
We snorkelen in 2 delen. Eerst een uurtje voor het eiland, daarna een uur er achter. Terug een Top ervaring. Schitterende koralen en ontelbare tropische vissen, zeesterren, anemonen,… Dit is echt het aquarium van de zoo, maar dan live. De go pro filmt voor zot.
Daarna naar een idyllisch strandje. Lekker en veel gegeten. Genoten van de palmbomen en het witte strand. Rond 17u waren we terug in het hotel met een heel voldaan gevoel. Echt een grote aanrader! Top!
Vanavond nog iets eten in de gezellige oude stad en op tijd slapen , want het is om 5u opstaan om het vliegtuig te nemen naar Saigon. Daar zal ik het volgende verslagje schrijven.

bootsprongske

Fietsdag

Phu thinh. Heeft niets te maken met onze Russische vriend, maar is de naam van ons pareltje van een hotel. Prachtig zwembad, mooi kader, iedereen vriendelijk en super eten. Ik heb nog niet veel geschreven over de hotels, maar bij deze even melden dat deze over het algemeen wel dik in orde zijn.

Enkel de WiFi is niet optimaal qua snelheid. Toch is de WiFi in Vietnam super goed. Geen reuzesnelheden, maar echt overal wifi en altijd gratis. Kunnen ze bij ons iets van leren!

Vandaag gaan we de fiets op voor 4 à 5 uur.

We bezoeken onderweg de buffels, moestuinen, lotusvijvers, bootjes varen, grote boot. Gevuld programma deze morgen met fietsende, zwetende mensen. Fijne voormiddag.

Short

Kort bericht, weinig foto’s, want de WiFi is 3 dagen slecht.

Vandaag vervolg we de Vietnam groepsreis met onze eigen bus naar Hoi An. Wat een luxe om altijd een eigen bus te hebben en geen lokale bussen te moeten nemen. Alles heeft zijn charmes, maar het is wel plezant om airco te hebben en plaats. Ook handig als je echt wil stoppen (foto, toilet,… (De afstand van Hué naar Hoi An is niet zo lang (140km-3,5u),
maar omdat je onderweg af en toe stopt om van het uitzicht te
genieten, ben je langer onderweg. Al slingerend volgen we
de weg over de Hai Van-pas. Regelmatig hebben we uitzicht over de Zuid-Chinese Zee en de kust die afwisselend bestaat uit
rotspartijen en ongerepte baaien met zandstranden.

Vlak na de stad Da Nang stoppen we bij de Marmeren Bergen. Dit
is een in het vlakke land gelegen heilige rotsformatie die
doorweven is met grotten en spelonken. Ten tijde van de
Vietnamoorlog was het een schuilplaats voor de Viet Cong.
Nu is het een boeddhistisch heiligdom. De vele beelden die in
de verschillende grotten staan en de fascinerende tempeltjes,
getuigen hiervan. Je kunt over een lange trap naar de top
klimmen en van het weidse uitzicht genieten.

Hoi An (vroeger bekend onder de naam Faifo) is een stadje
met traditionele huizen. Het wordt door veel reizigers als een
van de meest sfeervolle en leukste plaatsen van Vietnam
ervaren. Talrijke oude,
vaak houten huizen en historische gebouwen getuigen van
het verleden. Enkele van de oude Chinese huizen zijn
geopend voor bezoekers. De inrichting van deze huizen ziet
er nog hetzelfde uit als eeuwen geleden. Ook een aantal oude
Chinese tempels is nog steeds in gebruik. De ‘oude stad’ van
Hoi An is door UNESCO geplaatst op de Werelderfgoedlijst.

Engels is hier toch een probleem. Gidsen spreken het wel, maar de uitspraak en klemtoon is meestal een ramp. In restaurants, winkels,… Spreken ze bijna nooit Engels. Telkens we een gids krijgen lachen we al naar elkaar… wat gaan we nu terug krijgen? ‘tommowo joe kan iet pok wit ais’ (tomorrow you can eat pork with rice) hilarisch taaltje, maar toch verstaanbaarder dan Vietnamees. Daar snap je echt geen fluit van.
Marc, onze begeleider, doet zijn best om regelmatig te vertalen, maar op de meeste sites is hij er niet bij en hebben we de hakkelende gids bij. Marc mag hier wettelijk niet gidsen. Wel handig voor hem natuurlijk. Hij regelt wel hotels, bussen, toegangen, gidsen,…

Later meer.

Groetjes van Sandra, Jana en jonas

Ps: zijde gekocht vanavond.

Onderwerp van de reis

Meestal is het algemene onderwerp op zo een reis : het toiletgebeuren. Het kan al eens zijn dat de vele reis de boel doet verstoppen, maar het gebeurt nog vaker dat de exit te frequent geopend is. Het wordt helemaal ongemakkelijk als deze dan nog eens te pas en te onpas wil openen. Momentele status van de groep: 3 down, 19 to go.

Sandra heeft er ook al een paar dagen last van. We hebben van onze reisbegeleider Marc een ‘wondermiddel’ gekregen, maar het wonder moet blijkbaar nog geschieden. De warmte maakt het er niet gemakkelijker op. De temperatuur draait hier altijd begin de 40°, maar de gevoelstemperatuur is er altijd een paar extra, vooral door de vochtigheid. Verder moeten we blijvend opletten met water. Soms heb je sneller water binnen dan je denkt. Vele bars en restaurants hebben dikwijls vernevelaar tegen de warmte. Het is hier alvast ieder zijn beurt om eens wcklever te worden. Ik probeer het alvast zo lang mogelijk uit te stellen.

Vanmorgen dus vroeg op. Zonder Sandra op stap. Ze wou het rustig aan doen. Eerst naar een grote pagode, dan naar de keizerlijke tombes. Heel prachtig uitgevoerd. 11 jaar werk om deze te maken. Heel mooi.

Er was ook een ceremonie van de monniken. We mochten bescheiden foto’s nemen en filmen.

Na de pagode en eerste tombe, reden we naar de 2e tombe. Deze was een stuk kleiner. Deze keizer had ook iets minder aanzien gehad. We hadden een gids die wel veel over de oorlog vertelde. Hij was 9 jaar toen de tombes werden gebombardeerd door de Amerikanen. Hij had een tunnel gegraven om zich te verstoppen. 7 miljoen mensen zijn gesneuveld en toch zijn ze ‘vergevingsgezind’ omdat ze via hun geloof in ‘karma’ geloven. De ondertoon is toch dat ze niet zo fan zijn van de Fransen (100 jaar onderdrukking door kolonisatie), de Amerikanen (oorlog) en de Japanners (een jaar slavernij). China kan er nog mee door (1000 jaar ervoor onder hun bewind).

N’a de tombes hebben we nog ruim een uur de Parfum rivier afgevaren. Ik vond dit wat overbodig. We hebben al heel wat op een boot gezeten, en het is ook allemaal niet zo goedkoop. Elke (extra) uitstap is tussen de 25 à 30€ per persoon. We doen er zo (naast de voorziene, of al betaalde) om de 2 dagen wel eentje. Dit telkens x4, loopt het wel wat op. Drank en eten zijn hier wel goedkoop. Voor €5 à €10 per persoon heb je deftig gegeten. Frisdrank kost meestal net geen 1€.

Na de boottocht zijn we gaan eten.

In de namiddag zijn we samen naar een Urban Jam gaan kijken. Jongeren die op een podium street dance battles deden. Best leuk om eens te zien.

Straks nog even iets eten en vroeg in bed. Morgen om 6u15 op, om te vertrekken naar Hoi An. De regio van de zijde! Même, we gaan op zoek voor u hoor 😉

Tot morgen!

To sleep or not to sleep

That’s the question. 14u trein achter de rug. Elk half uur op de klok gezien. Er was airco, maar niet regelbaar. Te koud, te warm. De slaapplaatsen waren wel goed. De matras wat hard, maar leefbaar. Na enkele biertjes en een Netflixfilmpje, in bed gekropen. Veel wakker geweest, maar tot 6u30 toch blijven liggen. Toen kwamen ze voorbij in de gang met een rammelkar soep en drinken. Gedaan met de rust.

De temperaturen zijn hier heel lastig. 42 graden, maar de gevoelstemperatuur is altijd een paar graden warmer. Daarbij komt nog die enorme vochtigheid. Hierboven zie je de buiten- en nachttemperatuur staan.

Vanmiddag snel iets gegeten in Hué en dan wandelen naar de Keizerlijke paleizen. Een immense oppervlakte met tempels, verblijfplaatsen, rustplaatsen,… Het meeste mooi gerestaureerd na de bombardementen. Wetende dat dit tot 1945 gebruikt werd, is dit wel gek.

We waren met ons 4 op weg. Eens zonder groep of gids. Kan ook wel eens leuk zijn. Na een zweterige middag even op de kamer van de airco genieten, een douche en wat WiFi.

Straks gaan we nog eens lekker samen eten met onze Nederlandse vrienden. Best op tijd het bedje in want 6u30 moeten we er terug uit voor een uitstap.

Rave cave

Gisteren hebben de kinderen ook nog springrolls gemaakt. Was ik even vergeten te vermelden.
Deze morgen om 6u opgestaan na een zeer woelige nacht. Te koud, te warm, wroetelen. 6u30 T’ai Chi op het bovendek. Hilarious. Zelfs Jana en Jonas waren er voor opgestaan. Speciaal om dit te doen. Ook grappig als er een boot toeristen passeert die dit ook aan het doen zijn of foto’s nemen van ons. Na het ontbijt om 7u30 de boot op naar de grotten. Deze bestaan uit 3 kamers, van klein naar heel groot. Echt idyllisch en de perfecte achtergrond voor de films. Er zijn hier dan ook al verschillende Amerikaanse kaskrakers ingeblikt.
Rond middag gaan we de boot af en de bus (4u) op naar Hanoi. Daar krijgen we een paar uur een kamer om een douche te nemen en daarna de nachttrein op naar centrum Vietnam, Hué, de vroegere hoofdstad van Vietnam. 14u trein voor de boeg, dus dat wordt hopelijk (!) eens wat slapen. Veel vervoer op het programma, dus weinig nieuws vandaag. Cu all tomorrow.

We zijn nog even gestopt aan een oesterkwekerij. We kregen een goede uitleg en demonstratie hoe de parels ‘gemaakt’ worden. Een bolletje wordt ingeplant en na ca 1,5 jaar is er een pareltje. Afhankelijk van het type oester krijg je dan witte, zwarte of gouden parels. De prijs ligt dan ook in die volgorde. De goedkoopste oorringen waren €150. We hebben ons net kunnen inhouden.
De black box revelation houdt me wakker tijdens de busrit. Rock’nroll baby! Cu in Hanoi.

Rising sun @ Halongbay

Sing 1 song

Hier liggen we dan. Met 30 boten samen. De ene speelt al luider karaoke dan de andere. De één zijn wifi signaal is beter dan de andere. Grappig dat je overal mee kunt verbinden. De paswoorden zijn overal hilarisch simpel. Na een lekkere seafoodmaaltijd sluiten we de avond af met cocktail en Whisky(s). Good night Halongbay.

Halongbay

Efkes weinig uitleg, want we willen vooral genieten op onze cruise! Jahoe. En zelfs wifi op de boot. Ik post alvast wat foto’s met de groetjes van op de Halongbay.

Één mensenmassa, massatoerisme. 1,5 miljoen bezoekers per jaar. Halongbay is qua natuur echt wel mooi. Geen wonder dat het Unesco werelderfgoed is, maar… Je moet wel de honderden (echt niet overdreven) boten rondom je af en toe wegdenken. We zijn vanmiddag gaan kano varen. Hadden we dit maar 20 jaar geleden gedaan! Aan onze cruise hangt een boot. Met die boot voeren we naar een groot ponton. Daar stonden zeker 300 mensen aan te schuiven om ofwel met een groepskajak mee te varen (de schipper peddelt ) of zelf per 2 te kayakken. Het verliep wel vlot, maar wat een drukte! Je kon een grote inham invaren en een toer rond varen langs de apen. Heel mooi, maar gewoon te druk. De helft van de tijd botste je wel tegen één of andere lompe Chinees. Je mag hier ook niet wild zwemmen. Daarvoor is een strandje voorzien. Dit blijkt voor de veiligheid te zijn. Het strandje heeft de grootte van een voetbalveld, maar er moeten wel 380 ploegen op. (mss wel iets overdreven, maar toch zwart van het volk). Ik heb bedankt en ben lekker rustig gaan douchen en straks drink ik een mojito. Ik ga wat genieten van de rust, terwijl de kids gaan zwemmen zijn. Tot later.

Overal boten rondom je.
Het overdrukke strandje

On the road again

4u bus en Muse in de oren. We kunnen het terug aan, samen met onze 18 Nederlandse medereizigers. De groep is echt wel fijn. Hele gezellige en interessante mensen. Samen zweten we onze tanden hier uit. Man, die uitspraken van de Hollanders zijn soms echt grappig. De jeugd houdt dan ook een lijstje bij met grappige Vlaamse uitspraken. Tosti=croque monsieur. Pantoffels = sletsen. Patat=frieten. Het is een grappige bezigheid.
Sandra haar buik doet vandaag wat raar. Hopelijk stabiliseert het wat aangezien we naar ons hoogtepunt onderweg zijn. We gaan varen en slapen op Halongbay. We gaan er zwemmen, squidfishing, surprise cave bezoeken en springrolls leren maken (Vietnamese specialiteit). De foto’s zullen terug voor zich spreken. Nu eerst wat bollen en Netflix kijken. Cu l8ter folks 😉